آويزانى و معلقى . و پائين افتادگى . و استرخا و سستى . فروهشتن ( feru - hectan ) ف ل و م . پ . پائين افتادن . و سست گشتن . و آويزان شدن . و آويزان كردن . فروهشته ( feru - hecte ) ص . پ . مسترخى و سست . و آويزان و معلق . فروهل ( faruhel ) ا . پ . نام يكى از مبارزان ايران . فروهل ( feru - hel ) پ . كلمهء امر از فروهليدن . فروهليدن ( feru - helidan ) ف م . پ گذاشتن و ترك كردن و رها كردن . و گشودن . و آزاد كردن . و افگندن . و بر انداختن . فروهنده ( foruhande ) ا . پ . فرشته و ملك . فروهنده ( foruhande ) ص . پ . خوب روى . و نيكو سيرت و با ادب . فروهيختن ( feru - hixtan ) ف م . پ . آموختن و تعليم كردن . و شمشير كشيدن . فروهيدن ( faruhidan ) ف م . پ . ترك كردن . و گذاشتن . و افگندن . فروهيده ( faruhide ) ص . پ . خردمند و عاقل و دانا . فروهيده ( feruhide ) ص . پ . ظاهر و آشكار . و با شأن و شوكت و باشكوه . فرويده ( farvide ) ص . پ . ستوده . و توصيف شده . فرويز ( farviz ) ا . پ . فراويز و سجاف جامه . و ريشه و طراز . فرويش ( farvic ) ا . پ . قصور و تقصير و فروگذاشت . و خطا و سهو . و غفلت و تغافل . و نسيان و فراموشى . و تعطيل و درنگى در كارها . و فراغت از كار . و قصور در عمل . و بيكارى . و سختى و درشتى . و نام زنى . فره ( forh ) و ( foroh ) ع . ج . فاره . فره ( farah ) م . ع . فره فرها ( از باب سمع ) : خراميد و فيريد و تكبر كرد و تبختر نمود . فره ( fareh ) ص . ع . خرامنده و فيرنده و تكبركننده . ج : فرهون . قوله تعالى : وَ تَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً فارِهِينَ ، و من قرا : فارهين فهو من فره فراهة . فره ( fere ) ا و ص . پ . بسيار و فراوان . و افزون و زياده . و سبقت و پيشى و تقدم . و خوش منش و خوش‌خوى و صاحب همت و بلند همت . و انديشه ناك و متفكر و مشغول در افزونى دو نفر حريف با هم در نرد و شطرنج . فره ( fereh ) ا . پ . سبب و دليل و جهة . فره ( farre ) ا . پ . شأن و شوكت و شكوه و عظمت و بزرگوارى . و قدرت و توانائى . و لياقت . فره ( ferroh ) ا . ع . بلغت اهالى مراكش : آهن و حديد . فره ( forrah ) ع . ج . فاره . فرهاد ( farh d ) ا . پ . سنگ تراش و حجاز . و معدن كار و كسى كه در معدن كار مىكند . و نام حجار معروف كه عاشق شيرين بود . فرهادجرد ( farh d - jard ) ا . پ . نام قريه‌اى نزديك مرو . فرهانج ( farh nj ) ا . پ . پيرامون و گرداگرد دهان . و كابوس . و شاخ بزرگى از درخت كه ببرند تا شاخه‌هاى ديگر برآيد . و شاخه‌اى كه بدرخت ديگر پيوند كنند . و عكيس يعنى آن شاخهء از درخت رز كه در زير زمين كنند تا از جاى ديگر برآرند . فرهانه ( fereh ne ) ا . پ . سود در قمار و جز آن . فرهة ( forhat ) ع . ج . فاره . فرهة ( farahat ) ع . ج . فاره . فرهة ( farehat ) ص . ع . زن خرامنده و فيرنده و تكبركننده . فرهة ( forrahat ) ع . ج . فاره . فرهت ( farhat ) ا . پ . لياقت و شايستگى و سزاوارى . و وقار و بزرگى و عظمت و شأن و شوكت و شكوهمندى . فرهخت ( farhaxt ) پ . ح م . فرهختن . ا . لياقت و سزاوارى و شايستگى . و شكوهمندى . و ادب . فرهختن ( farhaxtan ) و ( farhextan ) ف ل و م . پ . تربيت كردن و ادب آموختن . و علم آموختن و تعليم كردن و آموزانيدن . و شمشير كشيدن . و آويختن و آويزان نمودن . فرهخته ( farhaxte ) ص . پ . ادب كرده و تأديب نموده و تربيت شده . فرهد ( farhad ) و ( forhod ) ا . ع . كودك پر گوشت خوب صورت . فرهد ( forhod ) ا . ع . گرد اندام درشت شتاب زده . و نازك بدن پر گوشت . و بچهء شير . فرهذ ( forhoz ) ا . ع . گرد اندام ستبر پرگوشت . و نازك بدن پرگوشت . فرهست ( farhast ) ا . پ . جادو و جادوئى و سحر و ساحرى و افسونگرى . فرهمند ( farh - mand ) و ( farha - mand ) و ( farah - mand ) ص . پ . خردمند و عاقل و هوشمند . و قريب و نزديك . فرهنج ( farhanj ) ا . پ . فرهنگ و علم و فضل و دانش . و عقل . و ادب . و اخلاق و آداب نيك . و هوش و دريافت و فراست . و شاخهء درختى كه آن را خوابانيده خاك بر بالاى آن ريزند و مدتى گذارند تا ريشه كند و از آنجا بركنده در جاى ديگر نهال كنند . و نام كتابى كه محتوى لغات فارسى بود . و نام مادر كيكاوس . و نام داروئى كه بتازى كشوت گويند .